La Dalbide come tradision à metût adum il Lunari pal 2026 che al conte e al cîr di meti in lûs “Çurçuvint platât”. Chel frut che in cuviertine al fâs la conte nus invide, apene che al à finît, a cori pas gossas e pas stradas dal paîs a cirî ce che di biel e di interessant al è platât. Platât no par no fâsi viodi, ma propit par ingolosî e tiçâ, Cirubits e no, a cjalâ cun vouli plui atent il paîs e meti in lûs encje las bieleças e las carateristicas che si podin cjatâ dapardut.

Un’âte part dal lunari al va inmò plui in sot a sgarfâ Tal agâr da storie parcè che encje i documents ai son impuartants e ai van a insedâsi cu la storie vivude da noste int. Cussì tas pagjinas dal Lunari varìn la pussibilitât di conossi fats sucedûts 6 o 7cent agns fa, a si trate di une cernite gjavade dal libri Documenti Medievali di Cercivento 1281-1497 di Mario Poiani editât tal 2007 dal Comun di Çurçuvint.
Enfre las rìas a si cjatin usanças, lascits, prebendas e sore dut une lungje rie di nons di lûc che inmò in ore di voi ai son doprâts e presints ta noste comunitât, encje se son passâts centenars di agns.
C.V.














